ذكر خلافت مطيع بيعت مطيع ، فضل بن جعفر المقتدر باللّه كه كنيه‌اش ابو القاسم و مادرش يك كنيز صقلابى مشعله نام بود ، بروز پنجشنبه هشت روز مانده از جمادى الاخر سال سيصد و سى و چهارم بود ، بسال پنجم خلافت وى در ذى حجهء سال سيصد و سى و نهم ، حجر الاسود را كه بسال سيصد و هفدهم چنان كه ضمن خلافت مقتدر در همين كتاب گفتيم برده بودند ، به محل آن در بيت الحرام باز بردند و ما اخبار حجر را بدوران جاهليت با اقوامى كه آن را داشته‌اند از جرهم و اياد و عماليق و خزاعه و اينكه چند - بار از محل خود كنده شد و باز نصب شد با ديگر اخبار مكه و بيت الحرام در كتاب « مروج الذهب و معادن الجوهر » آورده‌ايم . هم اكنون احمد بن بويه ديلمى ملقب بمعز الدوله و دبيرانش بر كار مطيع تسلط دارند و امور دربار خلافت را سرپرستى ميكنند و بوقت حاضر كه سال سيصد و چهل و پنجم است چنان كه بما خبر ميرسد ، زيرا مدتهاست از عراق دوريم و بمصر و شام اقامت داريم ، بيشتر رسوم خلافت و وزارت از ميان رفته است . مسعودى ابو الحسن على بن حسين بن على گويد : و ما از اخلاق متقى و مستكفى و مطيع سخن نياورديم كه آنها همانند محجوران بوده‌اند و كارى بدستشان نبوده است .